شاجرلغتنامه دهخداشاجر. [ ج ِ ] (ع ص ) بازدارنده . (منتهی الارب ). برگرداننده ٔ از کار و بازدارنده ٔ از آن . (ناظم الاطباء). || (اِ) سختی روزگار. (منتهی الارب ).
شاجردیلغتنامه دهخداشاجردی . [ ج ِ ] (معرب ، اِ) معرب شاگردی . متعلم . شاقردی : وما کنت شاجردی ولکن حسبتی اذا مسحل سدی لی القول انطق .اعشی .
شاجردیلغتنامه دهخداشاجردی . [ ج ِ ] (معرب ، اِ) معرب شاگردی . متعلم . شاقردی : وما کنت شاجردی ولکن حسبتی اذا مسحل سدی لی القول انطق .اعشی .
جراحلغتنامه دهخداجراح . [ ج َرْ را ] (اِخ ) ابن شاجر ذروی صبیانی .شاعری بود که در قرن نهم هجری در وادی صبیا بدنیا آمد و دیوان شعری دارد. رجوع به معجم المؤلفین شود.
شواجرلغتنامه دهخداشواجر. [ ش َ ج ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ شاجر. و رماح شواجر؛ نیزه های مختلف بعض آن در بعض درآمده . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). || ج ِ شاجرة. (ناظم الاطباء). و رج