سیبلغتنامه دهخداسیب . (اِ) پهلوی «سپ » ، اورامانی «سوو» ، گیلکی «سب » ، طبری «سه »، مازندرانی کنونی «سیف و سف » ، خوانساری «سو» . (از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). میوه ای است م
ثیبفرهنگ مترادف و متضاد۱. بیشوهر، بیشوی، بیوه ۲. پسر، عزب، مجرد ۳. زن، نادختر ≠ باکره، بتول، بکر، دوشیزه، عذرا
صیبلغتنامه دهخداصیب . [ ص َ ] (ع مص ) رسیدن کسی یا چیزی را. (منتهی الارب ). رسیدن به چیزی . (تاج المصادر بیهقی ) (دهار).
صیبلغتنامه دهخداصیب . [ ص َی ْ ی ِ ] (ع اِ) باران . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). باران پیاپی . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). || ابر باران . (منتهی الارب ) : او کصیب من السماء فیه
ثیبفرهنگ انتشارات معین(ثَ یِّ) [ ع . ] (ص .) 1 - زن بیوه . 2 - مردِ زن دیده ، که اکنون بی زن است . مق پسر، عزب .
سیبها را از درخت چیدند.گویش اصفهانی تکیه ای: nuhâ sovâ-šun derax-de beči. طاری: sowhâ-šun derax-vâ beči. طامه ای: sovâ-šu(n) derax-de veči (/ boči). طرقی: sowhâ-šu derax-de beči. کشه ای: sowhâ-šu