سپیددزلغتنامه دهخداسپیددز. [ س َ / س ِ پیدْ، دِ ] (اِخ ) نام دز [ دژ ] سپید است از قلاع مشهوره ٔ قدیمه ٔ پارس و آن کوهیست منقطع از جبال و هیچ کوهی بر آن مشرف نیست ، دور دامنه ٔ آن
سپیددستلغتنامه دهخداسپیددست . [ س َ / س ِ پیدْ، دَ ] (اِخ ) کنایه از موسی علیه السلام . (برهان ) (انجمن آرا). موسی دم . (شرفنامه ).
سپیددارلغتنامه دهخداسپیددار. [ س َ / س ِ ] (اِ مرکب ) درختی است بسیار خوش قد و قامت و خوش برگ و از جمله ٔهفت بید است و میوه و ثمر ندارد و گویند میان این درخت و نخل خرما مخالفت است
سپیددستلغتنامه دهخداسپیددست . [ س َ / س ِ پیدْ، دَ] (ص مرکب ) مرد سخی و صاحب همت . (برهان ) (آنندراج ).صاحب جود و سخا و بخشش و عطا. (مجموعه ٔ مترادفات ص 113). || در غیاث اللغات آمد
سپیددشتلغتنامه دهخداسپیددشت . [س َ / س ِ پیدْ، دَ ] (اِخ ) قصبه ای است از دهستان گازه ٔ بخش پاپی شهرستان خرم آباد، مرکز بخش پاپی و ایستگاه راه آهن . در 108 هزارگزی جنوب خاوری شهرست
لاشلغتنامه دهخدالاش . (اِخ ) در مشرق جوین . (افغانستان ). || قلعه ٔ سپیدکوه یا سپیددز که معروف است به لاش . (تاریخ سیستان ص 404 و 406).
مجصصلغتنامه دهخدامجصص . [ م ُ ج َص ْ ص َ ] (ع ص ) گچ کرده شده . (غیاث ) (از آنندراج ). سپید شده ٔ با گچ . (ناظم الاطباء).گچ اندوده . به گچ کرده . گچ کاری شده . (یادداشت به خط مر
سپیدارلغتنامه دهخداسپیدار. [ س َ / س ِ ] (اِ مرکب ) مخفف سفیدار [ کذا ] است و آن از جمله ٔ درختهای بی ثمر است و نوعی از بید باشد. (برهان ). درختی است معروف که بواسطه ٔ سپیدی چوبش
سپیددستلغتنامه دهخداسپیددست . [ س َ / س ِ پیدْ، دَ ] (اِخ ) کنایه از موسی علیه السلام . (برهان ) (انجمن آرا). موسی دم . (شرفنامه ).