سپهبدلغتنامه دهخداسپهبد. [ س ِ پ َ ب َ / ب ُ ] (اِ مرکب ) مخفف «سپاهبد» = «اسپهبد» = اسپاهبد. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). سپه سالار و خداوند و صاحب لشکر را گویند چه سپه به معنی
سپهبد شهریارکوهلغتنامه دهخداسپهبد شهریارکوه . [ س ِ پ َ ب ُ / ب ُ دِ ش َ ] (اِخ ) پادشاهان ناحیت کوه قارن بدیلمان و مقر آنان به قصبه ٔ پریم بلشکرگاهی است بر نیم فرسنگی . رجوع به حدود العال
سپهبدانلغتنامه دهخداسپهبدان . [ س ِ پ َ ب َ / ب ُ ] (اِ) نام پرده ای است از موسیقی . (برهان ) (آنندراج ) : چون مطربان زنند نوابخت اردشیرگه مهرگان خردک و گاهی سپهبدان .منوچهری .
سپهبددللغتنامه دهخداسپهبددل . [ س ِ پ َ ب َدْ / ب ُدْ، دِ ] (ص مرکب ) که دردل و جرأت سپهبد را ماند. شجاع . دلیر : جهاندیده از شهر شیراز بودسپهبددل و گردن افراز بود. فردوسی .کجا نا
سپهبد شهریارکوهلغتنامه دهخداسپهبد شهریارکوه . [ س ِ پ َ ب ُ / ب ُ دِ ش َ ] (اِخ ) پادشاهان ناحیت کوه قارن بدیلمان و مقر آنان به قصبه ٔ پریم بلشکرگاهی است بر نیم فرسنگی . رجوع به حدود العال
سپهبددللغتنامه دهخداسپهبددل . [ س ِ پ َ ب َدْ / ب ُدْ، دِ ] (ص مرکب ) که دردل و جرأت سپهبد را ماند. شجاع . دلیر : جهاندیده از شهر شیراز بودسپهبددل و گردن افراز بود. فردوسی .کجا نا
سپهبدسرلغتنامه دهخداسپهبدسر. [ س ِ پ َ ب َ / ب ُ س َ ] (ص مرکب ) سپهبد. دلاور. سردار شجاع (قیاس شود با سپهبددل ) : ز پهلو برفتند پرمایگان سپهبدسران و گران سایگان . فردوسی .بدست سوا