معنی سُنده،سِنده | واژه یاب

همه دیکشنری مترادف طیفی آزاد

+

جست‌وجوی دقیق

سُنده،سِنده

گویش تهرانی

فضله و غایط آدمی ،مدفوع سفت،توهین

جست‌وجوی مشابه

سنده

لغت‌نامه دهخدا

سنده . [ س َ / س ِ دَ / دِ ] (اِ) فضله و غائط گنده ٔ آدمی . (برهان ). سرگین آدمی که سطبر و گنده و سخت باشد. (غیاث ) (از آنندراج ). فضله . سگاله . فضله و سگاله ک

سنده

لغت‌نامه دهخدا

سنده . [ س َ دَ ] (اِ) سندان آهنگران . (برهان ).

سنده ها

لغت‌نامه دهخدا

سنده ها. [ ] (اِ) به هندی طباشیر است . (فهرست مخزن الادویه ).

سنده قِلقِلی

گویش تهرانی

سنده(توهین)

سنده

فرهنگ مترادف و متضاد

≠ پیشاب، شاش، ادرار

جست‌وجوی متن

سنده

لغت‌نامه دهخدا

سنده . [ س َ / س ِ دَ / دِ ] (اِ) فضله و غائط گنده ٔ آدمی . (برهان ). سرگین آدمی که سطبر و گنده و سخت باشد. (غیاث ) (از آنندراج ). فضله . سگاله . فضله و سگاله ک

سنده

لغت‌نامه دهخدا

سنده . [ س َ دَ ] (اِ) سندان آهنگران . (برهان ).

سنده ها

لغت‌نامه دهخدا

سنده ها. [ ] (اِ) به هندی طباشیر است . (فهرست مخزن الادویه ).

سنده قِلقِلی

گویش تهرانی

سنده(توهین)

گُه لوله

گویش تهرانی

سنده! توهین