سوته دللغتنامه دهخداسوته دل . [ ت َ / ت ِ دِ ] (ص مرکب ) سوخته دل : نوای ناله غم اندوته دونوعیار زر خالص بوته دونوبوره سوته دلان واهم بنالیم که قدر سوته دل دل سوته دونو.باباطاهر.
گرد هم آمدنلغتنامه دهخداگرد هم آمدن . [ گ ِ دِ هََ م َ دَ ] (مص مرکب ) فراهم آمدن . با هم اجتماع کردن : بیا سوته دلان گرد هم آئیم که قدر سوته دل دلسوته دونه .باباطاهر.
بسوتهلغتنامه دهخدابسوته . [ ب َ / ب ُ ت َ ] (اِ) بوته . زلف را گویند. (برهان ) (رشیدی ) (سروری ). زلف بود. (لغت فرس اسدی ) (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نسخه ٔ خطی نخجوانی ). زلف که موی مر
بوتهلغتنامه دهخدابوته . [ ت َ / ت ِ ] (اِ) رستنی و درخت پر شاخ و برگی را گویند که بسیار بلند نشود و به زمین نزدیک باشد. (برهان ) (جهانگیری ). رستنی که بسیار بلند نشود و به زمین
خورلغتنامه دهخداخور. [ خوَرْ / خُرْ ] (اِ) هور. خورشید. آفتاب . مهر. شارق . شمس . ذُکاء. بیضا. بوح . یوح . عجوز. تبیراء. غزاله . لولاهه . ابوقابوس . حورجاریه . اختران شاه . لیو
طاهر همدانیلغتنامه دهخداطاهر همدانی . [هَِ رِ هََ م َ ] (اِخ ) مشهور به باباطاهر عریان . ازخاک پاک همدان بوده . او در آن ولایت به دیوانگی شهرت نموده بلی اوست دیوانه که دیوانه نشد. اغلب