سه گانهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. تشکیلشده از سه عضو؛ سهتایی.۲. [قدیمی] سه جام شراب که صبح بنوشند؛ ستا و ثلاثۀ غساله: ◻︎ غلام همت آنم که چون نزاری مست / پس از دوگانهٴ ایزد سهگانهای گیرد (
سه گانهلغتنامه دهخداسه گانه . [ س ِ ن َ /ن ِ ] (ص نسبی ، اِ مرکب ) کنایه از سه جام و پیاله ٔ شراب خوری . (برهان ). سه پیاله ٔ شراب که ثلاثه ٔ غساله گویند. (فرهنگ رشیدی ). || نغمه ٔ
سگانهلغتنامه دهخداسگانه . [ س ِ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، اِمرکب ) سه چند و مثلث و اقسام ثلاثه . (ناظم الاطباء).
سگانهلغتنامه دهخداسگانه . [ س ِ ن َ ] (اِخ ) نام قریه ای است از قرای غزنین نزدیک به مشت که آنهم از قرای غزنین است . (برهان ) (آنندراج ).
سنگانهلغتنامه دهخداسنگانه . [ س َ ن َ / ن ِ ] (اِ) پرنده ای است کوچک که به عربی صعوه گویند. (برهان ) (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ). صعوه و آن مرغی باشد خرد. (از منتهی الارب ).