سنوسیلغتنامه دهخداسنوسی . [ س َ ] (اِخ ) (1202 - 1276 هَ . ق .). محمدبن علی بن سنوس . مشهور به سنوسی الخطابی الحسنی الادریسی . مؤسس و پیشوای طریقه ٔ سنوسیه ٔ اول . او راست : الک
سنوسیلغتنامه دهخداسنوسی . [ س َ ] (اِخ ) (832 - 895 هَ. ق .). محمدبن یوسف بن عمربن شعیب سنوسی حسنی . ملقب به ابوعبداﷲ. او را تصانیف بسیاری است . از جمله : 1 -شرح صحیح بخاری . 2 -
مهدی سنوسیلغتنامه دهخدامهدی سنوسی . [ م َ ی ِ س َ ] (اِخ ) محمدبن محمدبن علی سنوسی ، پیشوای فرقه ٔ سنوسیه ٔ دوم . به سال 1262 هَ . ق . زاده شد. بعد از پدرش جانشینی او را بر عهده گرفت
مهدی سنوسیلغتنامه دهخدامهدی سنوسی . [ م َ ی ِ س َ ] (اِخ ) محمدبن محمدبن علی سنوسی ، پیشوای فرقه ٔ سنوسیه ٔ دوم . به سال 1262 هَ . ق . زاده شد. بعد از پدرش جانشینی او را بر عهده گرفت
جزائریلغتنامه دهخداجزائری . [ ج َ ءِ ] (اِخ ) احمدبن عبداﷲ زواوی . وی مردی فاضل و پیرو مذهب مالکی و از قبیله ٔ زواوه بود و در الجزائر اقامت داشت . او راست : «اللامیة» در علم کلام
عکاریلغتنامه دهخداعکاری . [ ع َ ک ْ کا ] (اِخ ) رمضان بن عبدالحق عکاری (984 -1056 هَ . ق .). از فقیهان دمشق بود و او را حاشیه ای بر شرح سنوسی است . (از الاعلام زرکلی از خلاصةالاث
علی سودانیلغتنامه دهخداعلی سودانی . [ ع َ ی ِ] (اِخ ) ابن بری . فقیه و متکلم و صوفی (1013 - 1073هَ . ق .). او راست : شرحی بر ام البراهین سنوسی ، در عقائد. (از معجم المؤلفین از الاعلا
علی ببایلغتنامه دهخداعلی ببای . [ ع َ ؟ ] (اِخ ) ابن حسن ببای حنفی . متکلم بود. او راست : المعانی السنیة فی شرح مقدمة السنوسیة فی العقائد، که در 29 ذی حجه ٔ سال 1178 هَ . ق . از تأ