سپارهلغتنامه دهخداسپاره . [ س َ رَ / رِ ] (اِ) سنگی را گویند که فسان سازند یعنی کارد و شمشیر بدان تیز کنند. (آنندراج ) (برهان ). سنباده . (الفاظ الادویه ).
سپارهلغتنامه دهخداسپاره . [ س ِ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) سی پاره است و آن یک جزو باشد از سی جزو کلام خدا. (برهان ) (جهانگیری ) (آنندراج ) : هر سقطی بعهد تو لاف هنر زند ولی زند مغان ک
سپارهلغتنامه دهخداسپاره . [ س َ رَ / رِ ] (اِ) سنگی را گویند که فسان سازند یعنی کارد و شمشیر بدان تیز کنند. (آنندراج ) (برهان ). سنباده . (الفاظ الادویه ).
سپارهلغتنامه دهخداسپاره . [ س ِ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) سی پاره است و آن یک جزو باشد از سی جزو کلام خدا. (برهان ) (جهانگیری ) (آنندراج ) : هر سقطی بعهد تو لاف هنر زند ولی زند مغان ک
خرم خفتارلغتنامه دهخداخرم خفتار. [ خ ُرْ رَ خ ُ ] (صوت مرکب ) شب خوش . (یادداشت بخط مؤلف ): و کان بهرام جوزاذاقال : «خرم خفتار» قام سماره . (کتاب التاج منسوب به جاحظ چ زکی پاشا ص 11
صیدلغتنامه دهخداصید. [ ص َ ] (اِخ ) کوه بزرگ و مرتفعی است به یمن در مخلاف جعفر و در قله ٔ آن حصاری است موسوم به سماره . (معجم البلدان ).