سماللغتنامه دهخداسمال . [ س َم ْ ما ] (ع اِ) یک نوع درختی است . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). || (ص ) آنکه چشم کسی را کور کند. (ناظم الاطباء).
ثماللغتنامه دهخداثمال . [ ث ِ ] (ع ص ، اِ) فریادرس که بمهمات قوم خود پردازد: فلان ثمال قوم خویش است ؛دادرس آنان است . غیاث . پشت و پناه . کارگذار مردم .
ثماللغتنامه دهخداثمال . [ ث ُ ] (اِخ ) ابن صالح ، معزالدّولة در نیمه ٔ اوّل مائه ٔ پنجم ظاهراً امارت حلب داشته و ابن بطلان در 439 هَ . ق . نزد او رفته و معزالدوله بدو احسان و اک
سمالجلغتنامه دهخداسمالج . [ س ُ ل ِ ] (ع ص ) شیر شیرین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شیر شیرین و حلوه . (ناظم الاطباء).
سمالخیلغتنامه دهخداسمالخی . [ س ُ ل ِ خی ی ] (ع ص نسبی ، اِ) شیر و طعام بی مزه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || شیری که در خیک ریخته در کوی گذارند تا خفته گردد. (منتهی الارب )
سمالقلغتنامه دهخداسمالق . [ س َ ل ِ ] (ع اِ) ج ِ سَملَق ، به معنی زمین هموار برابر بی گیاه . (آنندراج ) (منتهی الارب ).
سمالجلغتنامه دهخداسمالج . [ س ُ ل ِ ] (ع ص ) شیر شیرین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شیر شیرین و حلوه . (ناظم الاطباء).
سمالخیلغتنامه دهخداسمالخی . [ س ُ ل ِ خی ی ] (ع ص نسبی ، اِ) شیر و طعام بی مزه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || شیری که در خیک ریخته در کوی گذارند تا خفته گردد. (منتهی الارب )
سمالقلغتنامه دهخداسمالق . [ س َ ل ِ ] (ع اِ) ج ِ سَملَق ، به معنی زمین هموار برابر بی گیاه . (آنندراج ) (منتهی الارب ).
سمالهلغتنامه دهخداسماله . [ س ُ ل ِ ] (اِخ )قصبه . مرکز دهستان عقیلی شهرستان شوشتر. دارای 550 تن سکنه . آب آن از کارون . محصول آنجا غلات ، برنج . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو ا