سفندارمذلغتنامه دهخداسفندارمذ. [ س ِ ف َ م َ ] (اِ مرکب ) مخفف اسفندارمذ است که ماه دوازدهم از سالهای شمسی است . (برهان ). ماه دوازدهم بود از سال شمسی و آن مدت ماندن نیراعظم بود در
سفندارمذلغتنامه دهخداسفندارمذ. [ س ِ ف َ م َ ] (اِخ ) نام فرشته ای هم هست موکل بر زمین و جنگلها و بیشه ها، و مصالح امور ماه و روز اسفندار تعلق بدوست . و در این روز درخت نشاندن و نو
سپندارمذلغتنامه دهخداسپندارمذ. [ س ِ پ َ م َ ] (اِ مرکب ) بمعنی اسفندارمذ است که ماه دوازدهم از سال شمسی باشد. (برهان ) (آنندراج ) : سر آمد کنون قصه ٔ یزدگردبماه سپندارمذ روز ارد. ف
سپندارمذلغتنامه دهخداسپندارمذ. [ س ِ پ َ م َ ] (اِخ ) نام فرشته ای که موکل زمین و درخت ها و جنگلها است و مصالح این ماه بدو تعلق دارد. (برهان ). فرشته ٔ نگهبان زمین و گاه هم خود زمین
اسپندارمذلغتنامه دهخدااسپندارمذ. [ اِ پ َ م َ ] (اِخ ) در اوستا سپنتا آرمئیتی ، در پهلوی سپَندارمَت ، در فارسی سپندارمذ و اسپندارمذ و اسفندارمذ و سفندارمذ. سپنت صفت است بمعنی مقدس که
سپنته ارمئیتیلغتنامه دهخداسپنته ارمئیتی . [ س ِ پ َ ت َ اَ م َ ] (اِ مرکب ) سپندارمذ. (مزدیسنا و... تألیف معین ص 158 و 432). و رجوع به سپندارمذ و سفندارمذ شود.
انیرانفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. در آیین زردشتی، فرشتۀ موکل بر نکاح.۲. روز سیام از هر ماه خورشیدی: ◻︎ سفندارمذماه رفته تمام / بهروزی که خوانی انیرانش نام ـ در این روز زردشت پاکیزهدین / در
اردلغتنامه دهخداارد. [ اَ ] (اِخ ) نام ایزدی در آئین ایرانیان باستان . در اوستا اَشی وَنگوهی و در پهلوی اَرت آمده ، کلمه ٔ ونگهو صفت است بمعنی نیک وخوب . کلمه ٔ مرکب مزبور بمعن
مژدگیرانلغتنامه دهخدامژدگیران . [ م ُ ] (اِ مرکب ) مَردگیران . نام جشنی که زردشتیان در روز پنجم آخرین ماه سال (یعنی ماه سپندارمذ) میگرفته اند. روز پنجم این ماه نیز موسوم به سپندارمذ