سروبنلغتنامه دهخداسروبن . [ س َرْوْ ب ُ ] (اِ مرکب ) درخت سرو : موسیجه و قمری چو مقریاننداز سروبنان هر یکی نبی خوان . خسروانی .سروبنان کنده و گلشن خراب لاله ستان خشک و شکسته چمن
باتنگانلغتنامه دهخداباتنگان . [ ت ِ ] (اِ) بادنجان بود، بوشکور گوید : سروبُن چون سر و بُن پنگان اندرون چون برون باتنگان . (فرهنگ اسدی چ اقبال ص 397).حبیب کاسنی ای کاسه ٔ سرت پنگان
افشان کردنلغتنامه دهخداافشان کردن . [ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) پراکنده کردن . متفرق ساختن : برزم آسمان را خروشان کندچو بزم آیدش گوهر افشان کند. فردوسی .خم آرد ز بالای او سروبن در افشان
خیره گردیدنلغتنامه دهخداخیره گردیدن . [ رَ / رِ گ َ دی دَ ] (مص مرکب ) حیران گشتن . پریشان خاطر شدن . خیره شدن . متحیر شدن . بشگفت و تحیر افتادن : درنگر تا طیره گردد سروبن برگذر تا خیر
نی بر سر کسریلغتنامه دهخدانی بر سر کسری . [ ن َ / ن ِ ب َ س َ رِ ک ِ را ] (اِ مرکب ) نوائی از موسیقی . (یادداشت مؤلف ) : به زیر گل زند چنگی به زیر سروبن نایی به زیر یاسمن عزه به زیر نست