سرایندهلغتنامه دهخداسراینده . [ س َ ی َ دَ / دِ ] (نف ،اِ) نغمه کننده . (غیاث ). خواننده . مغنی : سراینده باش و فزاینده باش شب و روز با رامش و خنده باش . فردوسی .یکی گنج ویژه به در
سرایندهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. شاعر.۲. سرودگوی.۳. سرودخوان: ◻︎ من که سرایندۀ این نوگلم / باغ تو را نغز نوا بلبلم (نظامی۱: ۱۹).۴. گوینده.
سایندهلغتنامه دهخداساینده . [ ی َ دَ / دِ ] (نف ) آنکه چیزی ساید : ساینده ٔ چیزی همان بسایدزینسان که بجنبش بسود ما را.ناصرخسرو (دیوان چ عبدالرسولی ، قسمت مقطعات ص 31).
ستایندهلغتنامه دهخداستاینده . [ س ِ ی َ دَ / دِ ] (نف ) مدح کننده و تعریف نماینده و مداح و ستایش کننده . (ناظم الاطباء). ستایشگر. (آنندراج ). حامد. (دهار). ثناگو : منم بنده ٔ اهل ب
کراکفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده=بلدرچین: ◻︎ سراینده سار و چکاوک ز سرو / چمان بر چمنها کراک و تذرو (اسدی: لغتنامه: کراک).