سرایشلغتنامه دهخداسرایش . [ س َ ی ِ ] (اِمص ) اسم مصدر از سراییدن .(حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). زبان قال که سخن گفتن و نغمه پردازی آدمیان و سرود مرغان باشد. (برهان ). نغمه پرداز
سرایشsight-singingواژههای مصوب فرهنگستاناجرای آوازی تمرینهای موسیقی با تلفظ نام نُتها یا با تکرار هجاهایی مانند آ، ای، ها
زبان سرایشلغتنامه دهخدازبان سرایش . [ زَ ن ِ س َ ی ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) یعنی زبان قال که سخن گفتن و تکلم لسانی کردن ، و زبان ناسرایش بضد اول یعنی زبان حال که ارباب حال دانند ن
زبان سرایشلغتنامه دهخدازبان سرایش . [ زَ ن ِ س َ ی ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) یعنی زبان قال که سخن گفتن و تکلم لسانی کردن ، و زبان ناسرایش بضد اول یعنی زبان حال که ارباب حال دانند ن
سُرایهtune 1, bourdon 1, pedal point 2واژههای مصوب فرهنگستانلحنی ساده که بهراحتی قابل سرایش و بهتنهایی کامل و منسجم باشد
مینه سانگواژهنامه آزادمینه سانگ (به انگلیسی Minnesang و خواننده و سراینده اش Minnesingers (Minnesänger سنت سرایش و خوانش اشعار غنائی است که در آلمان قرن دوازدهم م. بالید و تا قرن چها