سحرگاهانلغتنامه دهخداسحرگاهان . [ س َ ح َ ] (اِ مرکب ، ق مرکب ) هنگام سحر. الف و نون در این زائد است چنانکه در روزگاران و بهاران . (غیاث ). سحرگاه . بوقت سحر : دهقان بسحرگاهان کز خا
سحرگهانلغتنامه دهخداسحرگهان . [ س َ ح َگ َ ] (اِ مرکب ، ق مرکب ) مخفف سحرگاهان : ز جور کوکب طالع سحرگهان چشمم چنان گریست که ناهید دید و مه دانست . حافظ.رجوع به سحرگاه و سحرگه شود.
سحرگهانهلغتنامه دهخداسحرگهانه . [ س َ ح َ گ َ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) بوقت سحرگه . گاه سحر : بدعای سحرگهانه ترابرساند بمن خداوندم . سوزنی .رجوع به سحرگاه و سحرگه شود.
چراغ سحرگهانلغتنامه دهخداچراغ سحرگهان . [ چ َ / چ ِ غ ِ س َ ح َ گ َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب است . (حاشیه ٔ دیوان حافظ چ قزوینی ). چراغ سحر. چراغ سحری . چراغ صبح : نکال
استحارلغتنامه دهخدااستحار. [ اِ ت ِ] (ع مص ) استحار دیک ؛ بانگ کردن خروس سحرگاهان . (ازمنتهی الارب ). بانگ کردن خروز در سَحَر. (زوزنی ). || سحرگاه رفتن . (زوزنی ). در سحرگاه رفتن
سحرگهانلغتنامه دهخداسحرگهان . [ س َ ح َگ َ ] (اِ مرکب ، ق مرکب ) مخفف سحرگاهان : ز جور کوکب طالع سحرگهان چشمم چنان گریست که ناهید دید و مه دانست . حافظ.رجوع به سحرگاه و سحرگه شود.
شیدا کردنلغتنامه دهخداشیدا کردن . [ ش َ / ش ِک َ دَ ] (مص مرکب ) شیفته و واله ساختن : ناله ٔ بلبل سحرگاهان و باد مشکبوی مردم سرمست را کالیوه و شیدا کند. منوچهری . || آشفته و بی خرد و