ساطورلغتنامه دهخداساطور. (ع اِ) آنچه بدان بُرند از کارد و جز آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || کارد بزرگ گوشتبُر. (شرفنامه ٔ منیری ). کارد بزرگ و خنجر. (غیاث از منتخب و کشف
ساطورگویش کرمانشاهکلهری: bâl̆ta گورانی: bâl̆ta سنجابی: bâl̆ta کولیایی: bâl̆ta زنگنهای: bâl̆ta جلالوندی: sâtu:r زولهای: bâl̆ta کاکاوندی: bâl̆ta هوزمانوندی: bâl̆ta
ساطورِ قصابیگویش خلخالاَسکِستانی: sâtur دِروی: sâtur شالی: sâtur کَجَلی: sâtur کَرنَقی: sâtur کَرینی: sâtur کُلوری: qəymakaš/ sâtur گیلَوانی: sâtur لِردی: sâtur
ساطورسلغتنامه دهخداساطورس . [ رُ ] (اِخ ) از حکمای یونان و معلم طب جالینوس است . رجوع به عیون الانباء چ 1299 ج 1 ص 84 شود.
ساطوری کردنلغتنامه دهخداساطوری کردن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) با ساطور ریزه ریزه کردن ، چنانکه گوشت را برای کباب ، یا سبزی را برای قورمه سبزی و غیره . رجوع به ساطور شود.