زکاملغتنامه دهخدازکام . [ زُ ] (ع اِ) بیماری سر و دماغ که بواسطه ٔ ورم تجاویف بینی عارض شود و به فارسی باد در تام و هنگ نیز گویند. (ناظم الاطباء). عارضه ٔ التهاب مخاط بینی است ک
زکامفرهنگ انتشارات معین(زُ) [ ع . ] (اِ.) بیماری واگیردار که در اثر سرماخوردگی بوجود می آید که با آب ریزش و گرفتگی بینی همراه است .
زکام (سرماخوردگی)گویش خلخالاَسکِستانی: sard gənəste دِروی: sardəgi شالی: sardəgi کَجَلی: zokâm کَرنَقی: ča gənəsan کَرینی: čâsigi کُلوری: sardəgi گیلَوانی: zokâm لِردی: sardəgi
زکام (سرما خوردگی)گویش کرمانشاهکلهری: zeqwem گورانی: zeqwem سنجابی: zeqwem کولیایی: zeqwem زنگنهای: zeqwem جلالوندی: zeqwem زولهای: zoxm کاکاوندی: zoxm هوزمانوندی: zoxm