زَنجَبِيلاًَفرهنگ واژگان قرآنزنجبيل (در عرب مرسوم بوده که از زنجبيل استفاده عطر و بوي خوش ميکردهاند ، و آن را در جام نوشيدنيها ميريختند ، در اين آيه شريفه 17 سوره مبارکه انسان به ابرار وعده
زنجبیللغتنامه دهخدازنجبیل . [ زَ ج َ ] (اِخ ) چشمه ای است در بهشت . (ترجمان القرآن ) (مهذب الاسماء) (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) (غیاث ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : و یسقون فیها کأس