زوردارلغتنامه دهخدازوردار. (نف مرکب ) دارنده ٔ زور. قوی . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). مرادف زورآور. (آنندراج ) : شاها بگیر بر من اگرچه ز روی جهل درکرده ام بدست چنان زوردار، دست . ح
زوردانلغتنامه دهخدازوردان . (اِخ ) دهی از دهستان زمان است که در بخش قاین شهرستان بیرجند واقع است و 119 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
زودآزارلغتنامه دهخدازودآزار. (نف مرکب ) که علی الفور آزار و آسیب رساند : زودبیز و تند و زودآزار باشد هر شهی خواجه باری زودبیز و تند و زودآزار نیست .فرخی .