زوخلغتنامه دهخدازوخ . (اِ) گوشت پاره ای که بر تن مردم بروید و آن را به عربی ثؤلول خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). زخ . ژخ . آزخ . آژخ . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع
زوخلغتنامه دهخدازوخ . (ع مص ) سرگرم شدن . بازی کردن . || به افراط دادن . اغلب و به پنهان دادن . (از دزی ج 1 ص 611).
زوخانولغتنامه دهخدازوخانو. (اِخ ) دهی از دهستان مزرج است که در بخش حومه ٔ شهرستان قوچان واقع است و 132 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
زوخانهلغتنامه دهخدازوخانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) در منتهی الارب این کلمه در ترجمه ٔ عریش آمده بدین سان : ... و زوخانه از چوب ویز ساخته ...رجوع به عریش شود. (از یادداشت بخط مرح
زوخانولغتنامه دهخدازوخانو. (اِخ ) دهی از دهستان مزرج است که در بخش حومه ٔ شهرستان قوچان واقع است و 132 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
زوخانهلغتنامه دهخدازوخانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) در منتهی الارب این کلمه در ترجمه ٔ عریش آمده بدین سان : ... و زوخانه از چوب ویز ساخته ...رجوع به عریش شود. (از یادداشت بخط مرح
بووهواژهنامه آزادبووه:پدر مار:مادر خار:خواهر برار:برادر خولو:دایی آمو:عمو زوخولو:زندایی لیله:مارمولک کاربفک:تارعنکبوت لوتخته:بشقاب