زؤاجللغتنامه دهخدازؤاجل . [ زُ آ ج ِ ] (ع ص ) (از «زٔج ل ») مرد سست اندام و ضعیف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به زئجیل شود.
زؤازئةلغتنامه دهخدازؤازئة. [ زُ آ زِ ءَ ] (ع ص ) دیگ بزرگ . (از اقرب الموارد). دیگ بزرگ که یک شتر گوشت پزد. (منتهی الارب ).
زواجللغتنامه دهخدازواجل . [ زَ ج ِ ] (ع اِ) (از «زج ل ») ج ِ زاجِل ، به معنی چوب بند سر مشک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زَوْجَيْنِفرهنگ واژگان قرآنبه معناي هر دو چيزي است که مقابل هم باشند ، يکي فاعل و مؤثر باشد ، ديگري منفعل و متاثر ، از آنکه فاعل است عملي سر زند ، و بر آنکه منفعل است واقع شود ، مانند زن
زؤاجللغتنامه دهخدازؤاجل . [ زُ آ ج ِ ] (ع ص ) (از «زٔج ل ») مرد سست اندام و ضعیف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به زئجیل شود.
زؤازئةلغتنامه دهخدازؤازئة. [ زُ آ زِ ءَ ] (ع ص ) دیگ بزرگ . (از اقرب الموارد). دیگ بزرگ که یک شتر گوشت پزد. (منتهی الارب ).
زواجللغتنامه دهخدازواجل . [ زَ ج ِ ] (ع اِ) (از «زج ل ») ج ِ زاجِل ، به معنی چوب بند سر مشک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).