زنینهلغتنامه دهخدازنینه . [ زَ نی ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، اِ) زن . امراءة. (فرهنگ فارسی معین ). از جنس زن : که از دستش نخواهد رست یک تن اگر مردینه باشد یا زنینه . ناصرخسرو.نیز همان
زنینةلغتنامه دهخدازنینة. [ زَ ن َ ] (ع مص ) تهمت کردن و گمان نیک یا بد به کس بردن . || (اِ) خشک پی . (غیاث ) (آنندراج ).
زنینةالمکحلةلغتنامه دهخدازنینةالمکحلة. [ زَ ن َ تُل ْ م ِ ح َ ل َ ] (ع اِ مرکب ) کحل السودان . چشمک . بشمه . حبةالسوداء. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
زنینةلغتنامه دهخدازنینة. [ زَ ن َ ] (ع مص ) تهمت کردن و گمان نیک یا بد به کس بردن . || (اِ) خشک پی . (غیاث ) (آنندراج ).
زنینةالمکحلةلغتنامه دهخدازنینةالمکحلة. [ زَ ن َ تُل ْ م ِ ح َ ل َ ] (ع اِ مرکب ) کحل السودان . چشمک . بشمه . حبةالسوداء. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
اناثاًلغتنامه دهخدااناثاً. [ اِ ثَن ْ ] (ع ق ) مادینه . زنینه . مقابل ذکوراً. (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به اِناث و اُناث شود.
مردینهلغتنامه دهخدامردینه . [ م َ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، اِ) جنس مرد. مقابل زنینه : که از دستش نخواهد رست یک تن اگر مردینه باشد گر زنینه . ناصرخسرو.و از قنقلیان از مردینه به بالای