زمین گود و پستگویش خلخالاَسکِستانی: tâna دِروی: tâna شالی: tâna کَجَلی: ašniv-avrâz کَرنَقی: čâla کَرینی: čala zami کُلوری: čâla zami/tâna گیلَوانی: tâna لِردی: čala zami
زمینِ گود و پستگویش کرمانشاهکلهری: čâl̆a zaü گورانی: čâl̆a zaü سنجابی: čâl̆a zaü کولیایی: čâl̆a zaü زنگنهای: čâl̆a zaü جلالوندی: čâl̆a zaü زولهای: čâl̆a zaü کاکاوندی: čâl̆a zaü هوزمانوند
زمین گود و پستگویش اصفهانی تکیه ای: gawdoboland طاری: zimin-e gawdobeland طامه ای: zemin-e ǰirobâlâ طرقی: zimin-e gawdobeland کشه ای: gawdobeland نطنزی: gowdoboland
راودلغتنامه دهخداراود. [ وَ ] (اِ) زمین پست و بلند و پشته پشته ٔ پر آب و علف . (برهان ) (آنندراج ) (اوبهی ) (جهانگیری ) (از صحاح الفرس ) (رشیدی ) (از شرفنامه ٔ منیری ) (فرهنگ اس
روادلغتنامه دهخدارواد. [ رَ / رُ ] (اِ) زمین پست و بلند و پشته پشته ٔ پر آب و علف . (برهان قاطع) (آنندراج ). || کنارهای رودخانه را گویند که سبز و خرم بود. (برهان قاطع). || آب تی
پاپژلغتنامه دهخداپاپژ. [ پ َ ] (اِ مرکب ) زمین پست و بلند و ناهموار. || گل کهنه و نرم . طین . (برهان ). و نیز رجوع به پژ شود.