زردابهلغتنامه دهخدازردابه . [ زَ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) آبی که از بعض جراحات چون زردزخم و جز آن تراود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). زرداب . آب زرد : اشکی که بباراند از دیده غریبی آن
سپرکلغتنامه دهخداسپرک . [ س ِ رَ / س ِ پ َ ] (اِ) زریر، و آن گیاهی باشد زرد که بدان جامه رنگ کنند و بعربی ورس گویند. مخفف اسپرک . (برهان ) (جهانگیری ). زردابه . زردچوبه . (زمخشر
ردغةلغتنامه دهخداردغة. [ رَ غ َ ] (ع اِ) رَدَغة. آب و گِل تنک . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). گِل تنک .ج ، رَدغ ، رِداغ . (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد). || گلزار
خباللغتنامه دهخداخبال . [ خ َ ] (ع اِ) فساد. تباهی . (از منتهی الارب ) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از البستان ) (ترجمان
زردلغتنامه دهخدازرد. [ زَ ] (ص ) هر چیزی که برنگ طلا و لیمو و یا زعفرانی رنگ و اصفر. (ناظم الاطباء). ترجمه ٔ اصفر. (آنندراج ). پارسی باستان زرته ، اوستا زرته ، ارمنی زرته گوین