معنی ریسان | واژه یاب

جست‌وجوی دقیق

ریسان . (نف ، ق ) در حال ریشتن (رشتن ). (یادداشت مؤلف ). رجوع به ریسیدن و رشتن شود.

ریسان . [ رَ ی َ ] (ع مص ) رَیس . (ناظم الاطباء). خرامیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ). رجوع به ریس شود.

ریسانی . (ص نسبی ) منسوب است به ریسان که انتساب اجدادی است . (از انساب سمعانی ).

ریسانیدن . [ دَ ] (مص ) رشتن کنانیدن . || انگیختن و تحریک و ترغیب کردن . || سعی کردن . (ناظم الاطباء).

قطیعه ٔ ریسانة. [ ق َ ع َی ِ رَ ی َ ن َ ] (اِخ ) محله ای است نزدیک مسجد ابن رغبان نزدیک باب الشعیر در مغرب بغداد. (معجم البلدان ).

غیرعایق، هادی ≠ عایق، غیرهادی، نارسانا

۱. حمل کردن ۲. تحویلدادن، تسلیم کردن ۳. هدایت کردن ۴. ابلاغ

ریسانی . (ص نسبی ) منسوب است به ریسان که انتساب اجدادی است . (از انساب سمعانی ).

ریسانیدن . [ دَ ] (مص ) رشتن کنانیدن . || انگیختن و تحریک و ترغیب کردن . || سعی کردن . (ناظم الاطباء).

چوبی به شکل حرف(t) که نخ ریسان رشته ی بافته را به گرد آن پیچند ...

ابوسفیان . [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) شامی . او از بحیربن ریسان و از او بقیه روایت کند.