ریاءلغتنامه دهخداریاء. (ع اِ) مقدار. گویند: هم ریاء الف ؛ یعنی آنان بقدر هزارند در چشم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). || مقابل و روبرو. گویند: قوم ریاء و بیوتهم ریا
ریاءلغتنامه دهخداریاء. (ع مص ) بنمودن کسی را خلاف اعتقاد. (منتهی الارب ). نمودن خلاف اعتقاد. (ناظم الاطباء). || خویشتن را به نیکی به خلق نمودن و کاری را برای دیدار کسی کردن . گو
ریاعلغتنامه دهخداریاع . (ع اِ) ج ِ ریعَة. (ناظم الاطباء). || ج ِ ریع و رَیع. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به ریعة و ریع شود.
ریاعلغتنامه دهخداریاع . [ رَی ْ یا ] (ع ص ، اِ) ارزیاب محصول به عهد صفویان . (فرهنگ فارسی معین ) : شغل ریاع دارالسلطنه ٔ اصفهان آن است که در هرسال که محصولات محال اصفهان ... به
حبیبلغتنامه دهخداحبیب . [ ح َ ] (اِخ ) ابن ریاء (رباب )بن حذیفةبن مهشم بن سعیدبن سهم قرشی سهمی . او و برادرانش معمر و وائل از صحابه بودند و بیشتر رجال نویسان ایشان را فراموش کرد
ریالغتنامه دهخداریا. (ع اِمص ) ریاء. ظاهرسازی . چشم دیدی . (یادداشت مؤلف ). ساختگی . ظاهری : زنا و ریا آشکارا شوددل نرم چون سنگ خارا شود. فردوسی .من مانده به یمگان درون از آنم
ابوهاشملغتنامه دهخداابوهاشم . [ اَ ش ِ ] (اِخ ) صوفی . اصل وی از کوفه است و شیخ تصوف بود بشام و در رمله میزیست و با سفیان ثوری معاصر بود و سفیان گفت لولا ابوهاشم الصوفی ما عرفت دقی