رکیبلغتنامه دهخدارکیب . [ رَ ] (ع ص ، اِ) چیزی اندر چیزی نشانده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). چیزی نشانده شده در چیزی دیگر، مانند نگین در انگشتری . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الم
رکیبلغتنامه دهخدارکیب . [ رِ ] (ع اِ) اماله ٔ رِکاب . ممال رکاب . مماله ٔ رکاب . (یادداشت مؤلف ). اماله ٔ رکاب . (از آنندراج ) (غیاث اللغات ) : که آیم ببوسم رکیب تراستایش کنم ف
رکیبفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهحلقۀ فلزی که به زین اسب آویزان میکنند و پا در آن میگذارند: ◻︎ رکیب است پای مرا جایگاه / یکی ترگ تیره سرم را کلاه (فردوسی:۱/۳۱۷).
رکیب خانهلغتنامه دهخدارکیب خانه . [ رِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) محل گردآوری رکابها. انبار رکاب . (فرهنگ فارسی معین ) : خدمت مهتری رکیب خانه نیز با خواجه سرایان معتبر بوده و خدمت نزدیک
چابک رکیبلغتنامه دهخداچابک رکیب . [ ب ُ رَ ] (ص مرکب ) سوار نیک و فارس . (ناظم الاطباء). و رجوع به چابک رکاب شود.
یک رکیبیلغتنامه دهخدایک رکیبی . [ ی َ / ی ِ رِ ] (حامص مرکب ) مماله ٔ یک رکابی . کنایه از پای فشاری و ثبات قدم است . (یادداشت مؤلف ). کنایه از مستعد کاری شدن بود. (انجمن آرا) : کز
رکیب خانهلغتنامه دهخدارکیب خانه . [ رِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) محل گردآوری رکابها. انبار رکاب . (فرهنگ فارسی معین ) : خدمت مهتری رکیب خانه نیز با خواجه سرایان معتبر بوده و خدمت نزدیک
چابک رکیبلغتنامه دهخداچابک رکیب . [ ب ُ رَ ] (ص مرکب ) سوار نیک و فارس . (ناظم الاطباء). و رجوع به چابک رکاب شود.
یک رکیبیلغتنامه دهخدایک رکیبی . [ ی َ / ی ِ رِ ] (حامص مرکب ) مماله ٔ یک رکابی . کنایه از پای فشاری و ثبات قدم است . (یادداشت مؤلف ). کنایه از مستعد کاری شدن بود. (انجمن آرا) : کز
اساقةلغتنامه دهخدااساقة. [ اَ ق َ ] (ع اِ) دوال رکاب زین . (منتهی الارب ). (مهذب الاسماء). دوال رکیب . بند رکاب .