روزی دهلغتنامه دهخداروزی ده . [ دِ ] (اِخ ) خدای عزوجل و روزی رسان . (آنندراج ). خدا. (از فهرست ولف ). روزی بخش . رازق : خداوند نام و خداوند جای خداوند روزی ده رهنمای . فردوسی .که
روزی دهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. آنکه به همۀ جانداران رزقوروزی میدهد؛ رازق؛ رزاق؛ روزیدهنده.۲. از نامها و صفات خدایتعالی.
روزی دهندهلغتنامه دهخداروزی دهنده . [ دَ هََ دَ / دِ ] (نف مرکب ) رازق . خدا و روزی ده : وقتی زاهدی متوکل را دیدم پرسیدم که تو از کجا خوری گفت این علم بنزدیک من نیست از روزی دهنده پرس
میگویند که روزی ده ساعت کار میکند.گویش اصفهانی تکیه ای: a(vâ)ǰande ruyi deh sâɂat kâr akere. طاری: aǰand röɂe deh sahat kâr akra. طامه ای: vâǰan(d) ruyi deh sâɂat kâr-e kere. طرقی: aǰand röɂe deh sâɂat kâr a
روزی دهندهلغتنامه دهخداروزی دهنده . [ دَ هََ دَ / دِ ] (نف مرکب ) رازق . خدا و روزی ده : وقتی زاهدی متوکل را دیدم پرسیدم که تو از کجا خوری گفت این علم بنزدیک من نیست از روزی دهنده پرس
عبدالرزاقفرهنگ نامها(تلفظ: abdolrazzāq) (عربی) بندهی روزی دهنده (خدا)؛ (در اعلام) نام چندین تن از اشخاص علمی و ادبی در تاریخ.
نعمت دهلغتنامه دهخدانعمت ده . [ ن ِ م َ دِه ْ ] (نف مرکب ) روزی دهنده . رزق رساننده . مقابل نعمت خور و نعمت خواره : نعمت ده و پایگاه سازت سرسبزکن و سخن نوازت .نظامی .
رستی دهلغتنامه دهخدارستی ده . [ رُ دِه ْ ] (نف مرکب ) رستی دهنده . روزی دهنده . رازق . (فرهنگ فارسی معین ). || بهره دهنده . (ناظم الاطباء).