رهيبدیکشنری عربی به فارسیمايه هيبت يا حرمت , پر از ترس و بيم , حاکي از ترس , ناشي از بيم , وحشت اور , ترس اور
رحیبلغتنامه دهخدارحیب . [ رَ ] (ع ص ) فراخ . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء) : همتی عالی و نعمتی متوالی و کنفی رحیب و مرتعی خصیب . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 286). || ف
رحیبفرهنگ انتشارات معین(رَ) [ ع . ] (ص .) فراخ ، گشاده . رحیق (رَ) [ ع . ] 1 - (ص .) خالص . 2 - (اِ.) شراب بی غش و ناب .