25 فرهنگ

8773 مدخل


رفعت

ra(e)f'at

۱. [مجاز] بلندقدر شدن؛ بلندمرتبه شدن.
۲. بلندی؛ افراخته بودن.

افراشتگ

ارتفاع، اوج، بزرگی، بلندی، تعالی، شرف، علو، والایی

elevation, grandeur, high, high-ness, loftiness, sublimity, tallness