رزحلغتنامه دهخدارزح . [ رَ ] (ع مص ) نیزه زدن کسی و خسته کردن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).
رزحلغتنامه دهخدارزح . [ رُزْ زَ ] (ع ص ، اِ) ج ِ رازح . شتران لاغر. (از منتهی الارب ). ابل رزح ؛ شتران لاغر.ج ِ رازح ، به معنی شتر افتاده از لاغری . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (
رزهلغتنامه دهخدارزه . [ رَ زَ ] (اِخ ) دهی از دهستان طبس مسینای بخش درمیان شهرستان بیرجند. سکنه ٔ آن 210 تن . آب آنجا از قنات . محصول عمده ٔ آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ا
رزهلغتنامه دهخدارزه . [ رَ زَ ] (اِخ ) دهی از دهستان قیلاب پایین بخش الوار گرمسیری شهرستان خرم آباد. آب آنجا از چشمه . محصولات عمده ٔ آن غلات و لبنیات . صنایع دستی زنان فرشبافی
رزهلغتنامه دهخدارزه . [ رَ زَ ] (اِخ ) دهی از دهستان قیلاب بخش اندیمشک شهرستان دزفول . سکنه ٔ آن 200 تن . آب آنجا از چشمه . محصول عمده ٔ آن غلات . صنایع دستی زنان قالیبافی . سا
رزهلغتنامه دهخدارزه . [ رَ زَ / زِ ] (اِ) طناب که آنرا رجه نیز گویند. (فرهنگ جهانگیری ). رژه . (آنندراج ) (از شعوری ج 2 ص 15). رجه و شریطه و طنابی از لیف خرما و جز آن که دو سر
رزحیلغتنامه دهخدارزحی . [ رَ حا ](ع ص ، اِ) ابل رَزاحی ̍ و رَزْحی ̍ و رُزَّح ؛ شتران لاغر. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
رزحیلغتنامه دهخدارزحی . [ رَ حا ](ع ص ، اِ) ابل رَزاحی ̍ و رَزْحی ̍ و رُزَّح ؛ شتران لاغر. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
رازحلغتنامه دهخدارازح . [ زِ ] (ع ص ) هلاک شونده از لاغری . (از اقرب الموارد). || شتر افتاده از لاغری . ج ، رُزَّح . (منتهی الارب ).
مرازیحلغتنامه دهخدامرازیح . [م َ ] (ع ص ) ابل مرازیح ؛ شتران لاغر. (منتهی الارب ). شتران مانده از لاغری . (ناظم الاطباء). مهزولة ساقطة رزاحی . رزحی . رزح . روازح . (اقرب الموارد).
بسر زلف حرف زدنلغتنامه دهخدابسر زلف حرف زدن . [ ب ِ س َ رِزُ ح َ زَ دَ ] (مص مرکب ) بسر زلف سخن کردن . کنایه از به استغنا و بی پروایی سخن گفتن . (آنندراج ). استغنای در کاری . (مجوعه ٔ مترا