رخبینهلغتنامه دهخدارخبینه . [ رُ ن َ / ن ِ ] (اِ)آنچه از رخبین سازند. هر چیز که از دوغ ترش سازند. (ناظم الاطباء) (از برهان ) (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ). رجوع به
رخبینفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= قرهقروت: ◻︎ خوان تو همی بینم چون خانهٴ کردان / آراسته همواره به شیراز و به رخبین (عماره: شاعران بیدیوان: ۳۶۱).
رخینهلغتنامه دهخدارخینه . [ رَ ن َ / ن ِ ] (اِ) رشینه که صمغ درخت صنوبر است . (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ). رشینه و صمغ درخت صنوبر و راتینج . (ناظم الاطباء). به
رخبیرهلغتنامه دهخدارخبیره . [ رَ رَ / رِ ] (اِ) رخبینه . آب پنیر که به عربی ماء جبن گویند و در برخی از فرهنگها به معنی دوغ و در بعضی ماست خشک شده (کشک ) آمده ، ولی همه ٔ فرهنگها د
رخبینلغتنامه دهخدارخبین . [ رُ / رَ ] (اِ) دوغ ترش سخت نشده . (ناظم الاطباء) (از برهان ) (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ). دوغ شتر باشد. (فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ اوب
رخبیرهلغتنامه دهخدارخبیره . [ رَ رَ / رِ ] (اِ) رخبینه . آب پنیر که به عربی ماء جبن گویند و در برخی از فرهنگها به معنی دوغ و در بعضی ماست خشک شده (کشک ) آمده ، ولی همه ٔ فرهنگها د
آزالغتنامه دهخداآزا. (اِ) در فرهنگهای فرانسوی در ریشه ٔ کلمه ٔ آسافوتیدا به معنی انقوزه مینویسند که اصل این کلمه از آزای فارسی به معنی راتیانج و رخبینه ، و فوتیدای لاطینی بمعنا
خدوکلغتنامه دهخداخدوک . [ خ ُ / خ َ ] (اِ) پراکنده و پریشان شدن طبیعت باشد از امور ناملایم . (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء). برهم زدگی دل که از دغدغه و دست در زیر بغل کردن کسی د
رخبینفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= قرهقروت: ◻︎ خوان تو همی بینم چون خانهٴ کردان / آراسته همواره به شیراز و به رخبین (عماره: شاعران بیدیوان: ۳۶۱).