25 فرهنگ

11372 مدخل


رجا

rajā

۱. (تصوف) حالتی در سالک که باعث می‌شود به لطف خداوند امیدوار شود.
۲. [قدیمی] امیدوار بودن؛ امیدواری؛ امید.

آرزو، امل، امید، امیدواری، توقع، چشمداشت ≠ یاس