رامشکلغتنامه دهخدارامشک . [ م ِ ] (اِمص ) بمعنی رامشت است که آرامش و آرامیدن و رامشگر باشد. (آنندراج ) (برهان ). مزیدفیه رامش است . (فرهنگ نظام ). مثل رامش است . (از منتخب اللغات
رامشکدهلغتنامه دهخدارامشکده . [ م ِ ک َ دَ / دِ ] (اِمرکب ) بیت اللطف . (یادداشت مؤلف ). طرب خانه . جای خوشی و شادی . رامشگاه . خیرخانه . رجوع به رامشگاه شود.
رامشکدهلغتنامه دهخدارامشکده . [ م ِ ک َ دَ / دِ ] (اِمرکب ) بیت اللطف . (یادداشت مؤلف ). طرب خانه . جای خوشی و شادی . رامشگاه . خیرخانه . رجوع به رامشگاه شود.
سکارلغتنامه دهخداسکار. [ س ِ / س َ / س ُ ] (اِ) هرن آن را از ریشه ٔ «سکارنه [ » «گارمو» اوستایی ] به معنی زغال سوخته دانسته . ولی هوبشمان این وجه اشتقاق رامشکوک میداند. افغانی «