رازداریلغتنامه دهخدارازداری . (حامص مرکب ) عمل رازدار. که رازی با خود دارد. حفظ سرّ، نگهداری . || که خود رازی دارد. || امانت داری . پنهانی . پوشیدگی . (ناظم الاطباء).
رازداریفرهنگ فارسی طیفیمقوله: نحوۀ ارتباط ، سِرّنگهداری، پوشیدهگویی، مرموزیت، راز، سکوت انجمن مخفی، فراماسونری توطئه
رازدارندهلغتنامه دهخدارازدارنده . [ رَ دَ / دِ ] (نف مرکب ) سرنگاهدارنده . محرم اسرار. رازدار : مرا نیک دل مهربان بنده دان شکیبادل و رازدارنده دان . فردوسی .منم بنده این مهربان بنده
رازدارلغتنامه دهخدارازدار. (نف مرکب ) سرنگاهدار. (ناظم الاطباء).دارنده ٔ راز کسی . حافظ سر. محرم راز. (آنندراج ). پوشنده ٔ سر. دارنده ٔ سر : ابوبکر نیز همه شب خواب نداشت و با خود
راهداریلغتنامه دهخداراهداری . (حامص مرکب ، اِ مرکب ) عمل راهدار. محافظت و نگاهبانی و پاسبانی راه .(ناظم الاطباء). شغل راهدار. (یادداشت مؤلف ). کار گمرکچی . (یادداشت مؤلف ). || (م
امنیت بیمارpatient security, consumer securityواژههای مصوب فرهنگستانسیاستهای ناظر بر حفظ حریم بیمار و رازداری در مورد اطلاعات او
صاحب سریلغتنامه دهخداصاحب سری . [ ح ِ س ِرْ ری ] (حامص مرکب ) رازداری . محرمیت اسرار : به دامن پاکی دین پرورانت به صاحب سرّی پیغمبرانت . نظامی .
هم رازیلغتنامه دهخداهم رازی .[ هََ ] (حامص مرکب ) همرازی . راز گفتن و راز شنیدن .رازداری . حفظ سِر : با ملأ اعلی به انبازی هرچه تمامتر همرازی کردند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ).