ذاهبلغتنامه دهخداذاهب . [ هَِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ذهاب . رونده . برونده . شونده . بشونده . || درگذرنده . || طویل الذاهب ، بسیاردراز. ج ، ذاهبون . ذاهبین .
ذاهباتلغتنامه دهخداذاهبات . [ هَِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ ذاهبة : رکبت مطیةً من قبل زیدعلاهافی السنین الذاهبات .ابوالحسن محمدبن عمر الانباری (از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 192).
ذاهباتلغتنامه دهخداذاهبات . [ هَِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ ذاهبة : رکبت مطیةً من قبل زیدعلاهافی السنین الذاهبات .ابوالحسن محمدبن عمر الانباری (از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 192).
اتویلغتنامه دهخدااتوی . [ اَ وا ] (ع ن تف ) مهلک تر.- امثال : اتوی من دین ؛ و انما قیل ذلک لان ّ اکثر الدّیون هالک ذاهب .اتوی من سلف ؛ السلف و السلم واحد و هما ما اسلف من طعا
بطحلغتنامه دهخدابطح . [ ب ُ ] (ع مص ) چسبیدن بچیزی غیر برآمده از آن . و منه : کان کمام الصحابة بطحاً؛ ای لازقة بالرأس غیر ذاهبة فی الهواء، و الکمام القلانس . (ناظم الاطباء) (م