ذاریلغتنامه دهخداذاری ٔ. [ رِءْ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ذرء. آفریننده . (مهذب الاسماء). خالق . نامی از نامهای خدای تعالی .
زاریفرهنگ مترادف و متضاد۱. افغان، الحاح، بیتابی، تضرع، ضجه، ضرع، فغان، گریه، لابه، ناله، ندبه ۲. بیچارگی، خواری
زاریدیکشنری فارسی به انگلیسیboohoo, cry, desolation, keen, lament, lamentation, moan, sob, supplication, wail, whimper, whine
زاریلغتنامه دهخدازاری . (اِخ ) شاعرعثمانی معاصر سلطان بایزیدخان است . وی اهل اسکوب بوده و بترکی غزل میگفته است . (از قاموس الاعلام ترکی ).
زاریلغتنامه دهخدازاری . (اِخ ) شاعری است از عثمانی ، از مردم توقات و آشنا بعلوم ریاضی . چندی کاتب دیوان شهزاده مصطفی عثمانی بود و مدتی نیز ناپدید گردید. اشعاری بترکی از وی نقل ش
زاریلغتنامه دهخدازاری . (اِخ ) شاعری است شیرازی که شعرهائی پرسوز میسروده و این بیت از او است :ز آتش عشق نه تنها جگرم میسوزدبس که بگریسته ام چشم ترم میسوزد.(از قاموس الاعلام ترکی
ذاریاتلغتنامه دهخداذاریات . (ع ص ، اِ) ج ِ ذاریة. بادهای برافشاننده . بادهای افشاننده . بادها که چیزها را ببرد.
ذاریاتلغتنامه دهخداذاریات . (اِخ ) نام سوره ٔ پنجاه و یکمین از قرآن کریم . و آن مکیة و دارای شصت آیت است ، پیش از سوره ٔ طور و پس از سوره ٔ ق .
ذاریاتفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. [جمعِ ذاریَة] [قدیمی] پراکندهکنندگان.۲. [قدیمی] بادهای پراکندهکننده؛ بادها که چیزهایی را ببرد.۳. پنجاهویکمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۶۰ آیه؛ والذّاریات
ذاریاتلغتنامه دهخداذاریات . (ع ص ، اِ) ج ِ ذاریة. بادهای برافشاننده . بادهای افشاننده . بادها که چیزها را ببرد.
ذاریاتلغتنامه دهخداذاریات . (اِخ ) نام سوره ٔ پنجاه و یکمین از قرآن کریم . و آن مکیة و دارای شصت آیت است ، پیش از سوره ٔ طور و پس از سوره ٔ ق .
ذاریاتفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. [جمعِ ذاریَة] [قدیمی] پراکندهکنندگان.۲. [قدیمی] بادهای پراکندهکننده؛ بادها که چیزهایی را ببرد.۳. پنجاهویکمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۶۰ آیه؛ والذّاریات
قلغتنامه دهخداق . [ قاف ] (اِخ )نام سوره ٔ پنجاهمین قرآن که در مکه نازل شد و 45 آیه دارد، پس از سوره ٔ حجرات و پیش از سوره ٔ ذاریات .