دیاربکرلغتنامه دهخدادیاربکر. [ ب َ / رِ ب َ ] (اِخ ) نامی است که بر آمد = أمد [ م ِ] قدیم اطلاق گردد و از جهت اینکه دیوار و ساختمانهای شهر از سنگ بازالت سیاهرنگ ساخته شده ترکها آن
شاه دیاربکرلغتنامه دهخداشاه دیاربکر. [ هَِ رِ ب َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) فرمانروای ناحیه ٔ دیاربکر. || (اِخ ) اختصاصاً از القاب ابوالمظفر ارتق ارسلان بن ایل غازی بن البی بن تمرتاش
حسین دیاربکریلغتنامه دهخداحسین دیاربکری . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ ] (اِخ ) ابن محمدبن حسن مورخ فقیه . متوفی در مکه 966 هَ . ق . / 1559 م . او راست : تاریخ الخمیس فی احوال انفس النفیس و جز آن .
حصکفی دیاربکریلغتنامه دهخداحصکفی دیاربکری . [ ح َ ک َ فی ِ ب َ ] (اِخ ) ابراهیم بن احمدبن علی شاعر معروف به ابن ملا در حلب متولد شد و در 1032 هَ . ق . درگذشت . او راست : حلبةالمفاضلة و اب
حصکفی دیاربکریلغتنامه دهخداحصکفی دیاربکری . [ ح َ ک َ فی ِ ب َ ] (اِخ ) یحیی بن سلامةبن حسین (459 - 551 هَ . ق .). کاتب و شاعر در حصن کیفا متولد شد و در بغداد آموخت و بمیارفارقین متوطن گش
دیار بکریلغتنامه دهخدادیار بکری . [ ب َ / رِ ب َ ] (اِخ ) حسین بن محمد الحسن متولد در دیاربکر و مجاور مکه و قاضی آن متوفی بعد از (892 هَ .ق . 1574 م .) . او راست : تاریخ الخمیس فی اح
دیار بکریلغتنامه دهخدادیار بکری . [ ب َ / رِ ب َ ] (اِخ ) عمربن علی بن حسن دیاربکری از محدثان بود و از جبائی در شهر حلب سماع حدیث نمود. (از معجم البلدان ).
شاه دیاربکرلغتنامه دهخداشاه دیاربکر. [ هَِ رِ ب َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) فرمانروای ناحیه ٔ دیاربکر. || (اِخ ) اختصاصاً از القاب ابوالمظفر ارتق ارسلان بن ایل غازی بن البی بن تمرتاش
حسین دیاربکریلغتنامه دهخداحسین دیاربکری . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ ] (اِخ ) ابن محمدبن حسن مورخ فقیه . متوفی در مکه 966 هَ . ق . / 1559 م . او راست : تاریخ الخمیس فی احوال انفس النفیس و جز آن .