دیارافرهنگ نامها(تلفظ: diyārā) (دیار = خانه ، زادگاه و وطن + الف (اسم ساز)) ، منسوب به دیار، منتسب به دیار؛ (به مجاز) وطنی، بومی . ← دیار.
دیاراتلغتنامه دهخدادیارات . (ع اِ) ج ِ دار. (منتهی الارب ). رجوع به دار شود. || ج ِ دَیْر. (از معجم البلدان ذیل دیارات الاساقف ). رجوع به دیر و ماده ٔ بعد شود.
دیارات الاساقفلغتنامه دهخدادیارات الاساقف . [ تُل ْ اَ ق ِ ] (اِخ ) دیارات ج ِ دیر و اساقف ج ِ اسقف است بمعنی رؤسای روحانی نصاری و این دیارات در خارج از شهر نجف در کوفه و اول حیره قرار د
دارالتأدیبلغتنامه دهخدادارالتأدیب . [ رُت ْ ت َ ] (ع اِ مرکب ) جایی که دزدان و بدکاران خردسال را در آن نگهدارند و به نیکی پرورش دهند.
دارالاَّخرةلغتنامه دهخدادارالاَّخرة. [ رُل ْ خ ِ رَ] (ع اِ مرکب ) جهان دیگر. آخرت . رجوع به دار شود.
دیاراتلغتنامه دهخدادیارات . (ع اِ) ج ِ دار. (منتهی الارب ). رجوع به دار شود. || ج ِ دَیْر. (از معجم البلدان ذیل دیارات الاساقف ). رجوع به دیر و ماده ٔ بعد شود.
دیارات الاساقفلغتنامه دهخدادیارات الاساقف . [ تُل ْ اَ ق ِ ] (اِخ ) دیارات ج ِ دیر و اساقف ج ِ اسقف است بمعنی رؤسای روحانی نصاری و این دیارات در خارج از شهر نجف در کوفه و اول حیره قرار د
ربلغتنامه دهخدارب . [ رَب ْ ب ِ ] (ع منادا، صوت ) مخفف ربی . خدای من : و اذ قال ابراهیم رب ارنی کیف تُحْی ِ الموتی قال او لم تؤمن قال بلی ولکن لیطمئن قلبی . (قرآن 260/2)، و چ