دومویهلغتنامه دهخدادومویه . [ دُ ی َ / ی ِ ] (ص نسبی ) آغاز سیاه و سپیدی موها. (ناظم الاطباء). دومو.- دومویه شدن ؛ شمط. اکتهال . آمیخته موی گشتن . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به دوم
دودویهلغتنامه دهخدادودویه . [ دُ دُ ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کوهمره سرخی بخش مرکزی شهرستان شیراز. 147 تن سکنه . آب آن از چشمه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7).
دورویهلغتنامه دهخدادورویه . [ دُ ی َ / ی ِ ] (ص نسبی ، ق مرکب ) دورو.هر چیز که دارای دورو باشد. (ناظم الاطباء). پشت ورودار. مقابل یک رو. مقابل یک رویه . دارای دوسو و دارای دوطرف .
اشمطاطلغتنامه دهخدااشمطاط. [ اِ م ِ ] (ع مص ) دوموی شدن (منتهی الارب ). دومویه شدن . اشمئطاط. اشمیطاط. و رجوع به مصادر فوق شود.
اشمطلغتنامه دهخدااشمط. [ اَ م َ ] (ع ص ) مرد سپیدسیاه موی . ج ، شُمط. (منتهی الارب ). مرد دومویه یعنی نیم پیر. (آنندراج ). نیم پیر. (دستوراللغة). آمیزه موی . دوموی . (زوزنی ) (ت
اشمئطاطلغتنامه دهخدااشمئطاط. [ اِ م ِ ءْ ] (ع مص ) دوموی شدن . یقال : اشمئط الرجل . (منتهی الارب ). دومویه شدن . و رجوع به اشمطاط و اشمیطاط شود.
کهللغتنامه دهخداکهل . [ ک َ ] (ع ص ) مرد نه پیر نه جوان . (ترجمان القرآن ). دوموی . دومویه . نیم عمر. میانه سال . (زمخشری )(از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). مرد سیاه سپیدموی باوق