معنی دومبول | واژه یاب

دامبول و دمبول . [ ل ُ دُ ] (اِ صوت مرکب ، از اتباع ) دامبول و دیمبول . حکایت آواز و ضرب و دورویه و تنبک و نقاره و مانند آن در عروسی ها و خانه ها و غیره : دامبو

جست‌وجوی متن

دامبول و دمبول

لغت‌نامه دهخدا

دیمبول

لغت‌نامه دهخدا

دیمبول . [ ب ُ ] (اِ صوت ) دیمبل و دیمبو [ دامبول و... ] : اسم صوت است و برای بیان بزن و بکوب و ساز و آواز استعمال میشود. نیز آغاز تصنیفی قدیمی و عامیانه است :

دالامب و دولومب

فرهنگ انتشارات معین

(بُ) (اِصت .) (عا.) = دامبول . دیمبول : صدای ناشی از نواختن سازهای موسیقی .

گاله

گویش تهرانی

خورجین و کیسه بزرگ،شکم( به شوخی)؛هُنبه،دَمبول،خیک

دیمبل و دیمبو

لغت‌نامه دهخدا

دیمبل و دیمبو. [ ب ُ ل ُ ب ُ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) ظاهراً هر دو کلمه حکایت آواز صوت دنبک و طبل و نظایر آن باشد.دیمبول و دیمبو. بمعنی طبل و نقاره زدن با برجس