دوشیدنلغتنامه دهخدادوشیدن .[ شی دَ ] (مص ) خارج کردن شیر از پستان . (ناظم الاطباء). شیر از پستان برآوردن . (از آنندراج ) (از غیاث ).فشردن دو پستان و شیر بیرون کردن : هدب . احتلاب
دوشیدنگویش خلخالاَسکِستانی: dušəst.e دِروی: duš.əs.en شالی: duəs.an کَجَلی: dušd.an کَرنَقی: dušəs.an کَرینی: dušəs.an کُلوری: dušəs.an گیلَوانی: dušəsi لِردی: dušt.an
دوشیدنگویش کرمانشاهکلهری: du:šɪn گورانی: du:šɪn سنجابی: du:šɪn کولیایی: du:šɪn زنگنهای: du:šɪn جلالوندی: du:šɪn زولهای: du:šɪn کاکاوندی: du:šɪn هوزمانوندی: du:šɪn
دوشیدنیلغتنامه دهخدادوشیدنی . [ شی دَ ] (ص لیاقت ) لایق و سزاوار دوشیدن . درخور دوشیدن . || حیوان شیرده . (ناظم الاطباء). گاو. گوسفند و بز و جز آن که از آن شیر دوشند. دوشا. دوشائی