دودزدهلغتنامه دهخدادودزده . [ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) هر چیزی که بوی دود گرفته باشد. (ناظم الاطباء). هر چیز که دود، رنگ آن را تیره کرده باشد. دَخَن . عَثِن . معثون . مدخون . (یا
دودزدگیلغتنامه دهخدادودزدگی .[ زَ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) حالت و کیفیت دودزده . دودزده شدن . (در غذا). دود گرفتن . (یادداشت مؤلف ).
دود گرفتنلغتنامه دهخدادود گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) دودزده شدن . به بوی و رنگ دود آلودن . (یادداشت مؤلف ). اثر دود اعم از رنگ و بوی یافتن . دودگن شدن : دود وحشت گرفت چهره ٔ
دود خوردنلغتنامه دهخدادود خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) دود گرفتن . دودزده شدن . || خوردن و بلعیدن دود.- دود چراغ خوردن ؛ کنایه از طلب علم و تحصیل کمال و مطالعه ٔ بسیار است
دودگرفتهلغتنامه دهخدادودگرفته . [ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) دودآلود و بوی دود گرفته و دودزده . (ناظم الاطباء). دودزده . دودگن شده .