دودرلغتنامه دهخدادودر. [ دُ دَ ] (اِ) دگمه ٔ قبا. (ناظم الاطباء). تکمه . (آنندراج ). || سگک کمربند. (ناظم الاطباء). || گوی گریبان را گویند. (آنندراج ).
دودرلغتنامه دهخدادودر. [ دُ دَ ] (اِخ ) (مدرسه ٔ...) مدرسه ای در مشهد، دارای تزیینات کاشیکاری و گچبری . مورخ 843 هَ . ق . نوشته ٔ سردر به نام شاهرخ پسر امیر تیمور است (سابقاً مد
دودرلغتنامه دهخدادودر. [ دُ دَ ] (ص مرکب ) هرچه دارای دو تا در باشد چون تیم و سرا و خانه و غیره : از شمار تو کس طرفه بمهر است هنوزوز شمار دگران چون در تیم دودر است . لبیبی .- خا
دودرانلغتنامه دهخدادودران . [ دَ دَ ] (اِخ ) دهی است از بخش نمین شهرستان اردبیل با 594 تن سکنه . آب آن از چشمه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).
دودرانلغتنامه دهخدادودران . [ دُ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ساردوئیه ٔ شهرستان ساردوئیه . 250 تن سکنه . آب آن از رودخانه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).
دودرزهلغتنامه دهخدادودرزه . [ دُ دَ زَ / زِ ] (ص نسبی ) با دو درز. که دودرز دارد. || پاکدوزی . کف ؛ دودوزه دوختن . (یادداشت مؤلف ).
دودرزیلغتنامه دهخدادودرزی . [ دُ دَ ] (حامص مرکب ) صفت و حالت دودرز. داشتن دو درز و شکاف . || کنایه از دودستگی و نفاق و دوتیرگی : دودرزی ز دل بشکند کوه راپراکندگی آرد انبوه را. نظ
دودرهلغتنامه دهخدادودره . [ دُ دَ رَ / رِ ] (ص نسبی ) منسوب به دودر. || که دارای دودر باشد. دو در. صاحب دودر. (یادداشت مؤلف ). رجوع به دو در و دودری شود. || (اِ مرکب ) کنایه است
دودرانلغتنامه دهخدادودران . [ دَ دَ ] (اِخ ) دهی است از بخش نمین شهرستان اردبیل با 594 تن سکنه . آب آن از چشمه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).