دواسبهلغتنامه دهخدادواسبه . [ دُ اَ ب َ / ب ِ ] (ص نسبی ، ق مرکب ، اِ مرکب ) با دو اسب . دارای دواسب . که دو اسب دارد. چون سوار دارنده ٔ دواسب . با دو اسب شتابنده : پیاده همه کرد
دوابةلغتنامه دهخدادوابة. [ دُ ب َ ] (ع اِ) پرده و غشاء و پوست نازک . (ناظم الاطباء). اما جای دیگر دیده نشد.
دوآبهلغتنامه دهخدادوآبه . [ دُ ب َ ] (اِخ ) موضعی است در هندوستان به میانه ٔ رودخانه ٔ گنگا و جمنا که بسبب مشروب شدن از آن دو رودخانه بدین نام خوانند. (از لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ
دوآبهلغتنامه دهخدادوآبه . [ دُ ب َ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) با دو آب . بادو نوبت آب . || با دو انزال : آنکه به یک شب دوآبه کردی سی باراکنون سی شب هم از دو بار فروماند. سوزنی .|| لیم
دواسبلغتنامه دهخدادواسب . [ دُ اَ ] (اِخ ) دهی است از بخش مرکزی شهرستان زنجان ، با 347 تن سکنه . آب آن از چشمه و قنات . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).
دواسپهلغتنامه دهخدادواسپه . [ دُ اَ پ َ / پ ِ ] (ص نسبی ، ق مرکب ) دواسبه . (ناظم الاطباء). رجوع به دواسبه شود.
دواسپهلغتنامه دهخدادواسپه . [ دُ اَ پ َ / پ ِ ] (ص نسبی ، ق مرکب ) دواسبه . (ناظم الاطباء). رجوع به دواسبه شود.
خاطفلغتنامه دهخداخاطف . [ طِ ] (ع ص ) برقی که چشم را خیره می کند. (آنندراج ) (فرهنگ جهانگیری ). درخش که چشم را خیره کند. (منتهی الارب ). خیره کننده : و برق خاطف دواسبه غبار را د
خوشندلغتنامه دهخداخوشند. [ خوَش ْ / خُش ْ ن ُ ] (ص ) مخفف خوشنود. شاد : پدر کز پسر هیچ ناخوشند است بدان کان پسر تخم و بار بد است . فردوسی .گر بجان خرمی دواسبه در آی ور بدل خوشندی
روشنایی نمایلغتنامه دهخداروشنایی نمای . [ رَ / رَو ش َ ن ُ / ن ِ / ن َ ] (نف مرکب ) روشنایی نماینده . نشان دهنده ٔ روشنایی : باندیشه ٔ روشنایی نمای دواسبه سوی ظلمت آورد رای .نظامی .
زرین عذارلغتنامه دهخدازرین عذار. [ زَرْ ری ع ِ ] (ص مرکب ) زردروی و رنگ پریده . (ناظم الاطباء) : آمد دواسبه عید و خزان شد علم برش زرین عذار شد چمن از گرد لشکرش .خاقانی (دیوان چ سجادی