دهلغتنامه دهخداده . [ دِ ] (صوت ) به کسر دال و های مخفی کلمه ٔ تعجب و استفهام انکاری است : وه ! عجب ! چرا چنین کنی ؟! آیا راستی چنین است ؟؛ ده برو.ده زود باش . (یادداشت مؤلف
دهلغتنامه دهخداده . [ دِ ه ْ ] (ماده ٔ مضارع دادن )ریشه یا ماده ٔ مضارع فعل (دهیدن = دادن ) که در ترکیب با کلمه ٔ دیگر معنی نعت فاعلی دهد. چون : آب ده . بارده . بازده . عشوه د
دهلغتنامه دهخداده . [ دِه ْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی شهرستان سراوان . سکنه ٔ آن 250 تن است . آب آن از قنات .راه آن فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).
دحلغتنامه دهخدادح . [ دَح ح ] (ع مص ) پهن کردن چیزی در زمین .(منتهی الارب ). چیزی در زیر خاک کردن . (تاج المصادر بیهقی ). || آرمیدن با زن . گرد آمدن با زن .(از منتهی الارب ).
ده نواسداﷲ خانلغتنامه دهخداده نواسداﷲ خان . [ دِه ْ ن َ اَ س َ دُل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان ترک شهرستان ملایر. واقع در 45هزارگزی شمال باختری شهر ملایر. سکنه ٔ آن 4087 تن . آب آن ا
ده نواسداﷲ خانلغتنامه دهخداده نواسداﷲ خان . [ دِه ْ ن َ اَ س َ دُل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان ترک شهرستان ملایر. واقع در 45هزارگزی شمال باختری شهر ملایر. سکنه ٔ آن 4087 تن . آب آن ا