دنیدنلغتنامه دهخدادنیدن . [ دَ دَ ] (مص ) زمزمه کردن مغان در وقت نان خوردن ایشان . (انجمن آرا). رجوع به دندیدن شود. || به نشاط رفتن . (از لغت فرس اسدی ). به معنی دویدن به نشاط و
دنیدنفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهخرامیدن؛ با نشاطوشادمانی راه رفتن؛ با شوروشعف حرکت کردن: ◻︎ همهساله به دلبر دل همیده / همهماهه به گرد دن همی«دن» (منوچهری: ۸۸).
دنلغتنامه دهخدادن . [ دَ ] (اِ) اسم از مصدر دنیدن . فریاد و غوغای به نشاط. (ناظم الاطباء) (آنندراج ). فریاد گویند. (فرهنگ جهانگیری ). دنه . نشاط : روز جستن تازیان همچون نوندرو
دنانلغتنامه دهخدادنان . [ دَ ] (نف ، ق ) (دن + َان ) صفت بیان حالت از دنیدن در حال دنیدن . (یادداشت مؤلف ). رفتار به نشاط و خرامان . (ناظم الاطباء) (برهان ). مرادف چمان . (انجم
دنندهلغتنامه دهخدادننده . [ دَ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف ) نعت فاعلی از دنیدن .که به نشاط دود. (یادداشت مؤلف ). بَطِر. (دهار).
دنندگیلغتنامه دهخدادنندگی . [ دَ ن َن ْ دَ / دِ ] (حامص ) حالت و صفت دننده . دوندگی به نشاط. (یادداشت مؤلف ). خرامندگی . رجوع به دنیدن شود.