دلفریبلغتنامه دهخدادلفریب . [ دِ ف َ ] (نف مرکب ) دل فریبنده . فریبنده ٔ دل . از راه برنده ٔ دل به کشی و خوشی وزیبایی . رباینده ٔ دل به زیبائی و کمال و جمال و جز آن (حالت و صفت شخ
صاحب دل فریبلغتنامه دهخداصاحب دل فریب . [ ح ِ دِ ف ِ / ف َ ] (نف مرکب ) که صاحب دل را فریبد. رجوع به صاحب دل شود : سرانگشتان صاحب دل فریبش نه در حنّا که در خون قتیل است .سعدی .
دلفریبیلغتنامه دهخدادلفریبی . [ دِ ف َ] (حامص مرکب ) دلفریب بودن . فریبندگی دل . دل آرایی . حالت و چگونگی دلفریب . دل آرایی . زیبائی : سوی ما نامه کرد و ما را خواندفصلهایی به دلفری
صاحب دل فریبلغتنامه دهخداصاحب دل فریب . [ ح ِ دِ ف ِ / ف َ ] (نف مرکب ) که صاحب دل را فریبد. رجوع به صاحب دل شود : سرانگشتان صاحب دل فریبش نه در حنّا که در خون قتیل است .سعدی .
خاطرفریبلغتنامه دهخداخاطرفریب . [ طِ ف ِ / ف َ] (نف مرکب ) دل فریب . دل ربا. (آنندراج ) : شبانگه مگر دست بردش بسیب که سیمین زنخ بود و خاطرفریب . سعدی (بوستان ).ربوده ست خاطرفریبی دل
شیوه گریلغتنامه دهخداشیوه گری . [شی وَ / وِ گ َ ] (حامص مرکب ) ناز و کرشمه و دل فریبی . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ فارسی معین ) : اگرچه شهر پر از دلبران چالاک است تو خود به شیوه گری ش
مهپارهفرهنگ نامها(تلفظ: mah pāre) (مَه = ماه + پاره) ، پارهی ماه ؛ (به مجاز) بسیار زیبا و دل فریب .
احمدلغتنامه دهخدااحمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) ابن محمد مکنی به ابوسعد و متخلص بمنشوری سمرقندی . عوفی در لباب الالباب (ج 2 ص 44) آرد: منشوری که منشور شاعری به نام او بود و طایر هنر در