دلماءلغتنامه دهخدادلماء. [ دَ ] (ع ص ) مؤنث أدلم . سخت سیاه . (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). ج ، دُلم . (ناظم الاطباء). رجوع به أدلم شود. || (اِ) شب سی ام از ماه قمری ،
داماءلغتنامه دهخداداماء. (ع اِ) دریا. (نصاب ). دریا و اصل آن دوما به فتحتین یا به سکون واو است . (منتهی الارب ). دأماء. دأمّاء. یم . بحر. رجوع به دأماء و رجوع به دامّاء شود.
داماءلغتنامه دهخداداماء. [ دام ما ] (ع اِ) داما. داماء. دأماء. (از منتهی الارب ). دریا. بحر. (از اقرب الموارد)(مهذب الاسماء). || یکی از سوراخهای کلاکموش . (منتهی الارب ). سوراخ
دِلمالاگویش گنابادی در گویش گنابادی پشیمانی از انجام کاری ، خسته شدن از دردسر ها و مشکلات کاری یا چیزی یا کسی را گویند.در حالت بکار بردن بصورت کنایه یعنی حالم بهم خورد ، دیگه بسه ،
دلملغتنامه دهخدادلم . [ دُ ] (ع ص ) ج ِ أدلم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به أدلم شود. || ج ِ دَلماء. (ناظم الاطباء). رجوع به دلماء شود.
ادلملغتنامه دهخداادلم . [ اَ ل َ ] (ع ص ) سیاه ، از مردم و خر و جز آن . پوست سیاه . || مرد دراز و سیاه . (مهذب الاسماء). || مرد دراززنخ . (مهذب الاسماء). درازچانه . || بزرگ لب .
داماءلغتنامه دهخداداماء. (ع اِ) دریا. (نصاب ). دریا و اصل آن دوما به فتحتین یا به سکون واو است . (منتهی الارب ). دأماء. دأمّاء. یم . بحر. رجوع به دأماء و رجوع به دامّاء شود.
داماءلغتنامه دهخداداماء. [ دام ما ] (ع اِ) داما. داماء. دأماء. (از منتهی الارب ). دریا. بحر. (از اقرب الموارد)(مهذب الاسماء). || یکی از سوراخهای کلاکموش . (منتهی الارب ). سوراخ