درفشیلغتنامه دهخدادرفشی . [ دَ رَ ] (اِخ )ده کوچکی است از بلوک آلیان دهستان ماسوله ٔ بخش مرکزی شهرستان فومن واقع در 12 هزارگزی باختر فومن بین کمادول و ماکلوان . (از فرهنگ جغرافیا
درفشیلغتنامه دهخدادرفشی . [ دِ رَ ] (ص نسبی ) هویدا.پیدا. آشکار. انگشت نما. (آنندراج ). عَلَم . مشهور.- درفشی شدن ؛ مشهور شدن . آوازه شدن : همانا شنیدند گردن کشان درفشی شد اندر
درفشیفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهآشکار. درفشی کردن: (مصدر متعدی) [قدیمی، مجاز] به خوبی یا بدی شهرت پیدا کردن: ◻︎ به گفتار کرسیوز بدنهان / درفشی مکن خویشتن در جهان (فردوسی: ۲/۳۵۴).
درفشیsubulateواژههای مصوب فرهنگستانویژگی بخش یا اندامی کمابیش استوانهای و ظریف در گیاهان که در رأس باریک شده باشد متـ . درفشیشکل subuliform, awl shape
درفشیدگیلغتنامه دهخدادرفشیدگی .[ دِ رَ دَ / دِ ] (حامص ) صفت درفشیده . (یادداشت مرحوم دهخدا). درفشیده بودن . و رجوع به درفشیده شود.
درفشیدنلغتنامه دهخدادرفشیدن . [ دِ رَ دَ ] (مص ) درخشیدن که تابان و منور بودن باشد. (از برهان ). نیک روشن و تابان نمودن و گشتن . (شرفنامه ٔ منیری ). تابان و منور بودن . پرتو افکندن
درفشیدهلغتنامه دهخدادرفشیده . [ دِ رَ دَ / دِ ] (ن مف /نف ) نعت مفعولی (در معنی فاعلی ) از درفشیدن . (یادداشت مرحوم دهخدا). درخشیده . و رجوع به درفشیدن شود.
درفشیدگیلغتنامه دهخدادرفشیدگی .[ دِ رَ دَ / دِ ] (حامص ) صفت درفشیده . (یادداشت مرحوم دهخدا). درفشیده بودن . و رجوع به درفشیده شود.
درفشیدنلغتنامه دهخدادرفشیدن . [ دِ رَ دَ ] (مص ) درخشیدن که تابان و منور بودن باشد. (از برهان ). نیک روشن و تابان نمودن و گشتن . (شرفنامه ٔ منیری ). تابان و منور بودن . پرتو افکندن
درفشیدهلغتنامه دهخدادرفشیده . [ دِ رَ دَ / دِ ] (ن مف /نف ) نعت مفعولی (در معنی فاعلی ) از درفشیدن . (یادداشت مرحوم دهخدا). درخشیده . و رجوع به درفشیدن شود.
داغ درفشیلغتنامه دهخداداغ درفشی . [ غ ِ دِ رَ ] (ترکیب وصفی ) منسوب به داغ درفش . داغی با درفش پدید آمده . داغی که درفش را گرم کرده ، دهند و بداغ درفشی اکثر سوراخ کردن در چیزی منظور